← Hooley Night u Johnnie Fox's Strona Hooley Night

Co robią tancerze

Style tańca irlandzkiego – wszystko wyjaśnione

Tanie w twardych butach, tanie w miękkich butach, ceili i sean-nós: prosty przewodnik po irlandzkich stylach tańca, które możesz spotkać na hooley, i na co warto zwrócić uwagę.

Autor Johnnie Fox's Hooley Night · fakty ostatnio zweryfikowane

Zarezerwuj stolik na hooley ↗

Szybka odpowiedź

Tanie irlandzkie obejmuje tańce solowe i grupowe, od szybkiego stylu scenicznego spopularyzowanego przez Riverdance po swobodne tańce towarzyskie. Tańce solowe dzielą się na te w twardych butach, które wybijają dudniący rytm, oraz w miękkich butach, lżejsze. Ceili to tańce grupowe, a sean-nos to starszy, improwizowany styl. Na hooley można spodziewać się głównie dopracowanego stylu scenicznego.

Jedna nazwa, wiele tańców

Irlandzki tancerz w białej koszuli wykonuje wysokie kopnięcie jedną nogą na szarej drewnianej scenie, a za nim stoi szereg tancerzy w ciemnych strojach
Tancerz w twardych butach w trakcie kopnięcia, a za nim grupa czekających · Photo: Noodle1989UK, CC BY-SA 4.0, via Wikimedia Commons

Irlandzki taniec obejmuje tradycyjne formy tańca Irlandii, tańczone solo, w grupach i towarzysko. Wędrujący mistrzowie tańca nauczali go w całej Irlandii w XVII i XVIII wieku, a w różnych miejscach wykształciły się odmienne jego formy. Od wczesnych lat XX wieku organizacje skodyfikowały tańce i zaczęły organizować zawody. Późniejsze widowiska sceniczne ponownie go przekształciły. Taniec na hooley czerpie z tej długiej historii, dzięki czemu wieczór można odczytać jako kilka tradycji w jednej. Zawody zwane feiseanna wzięły swoją nazwę od feis, irlandzkiego słowa oznaczającego festiwal.

Taniec w twardych butach i taniec w miękkich butach

Tanie solowe dzielą się na dwie grupy ze względu na obuwie. Buty twarde mają masywne czubki i obcasy — niegdyś drewniane lub skórzane z gwoździami, dziś często z włókna szklanego — które tworzą głośny, bębniący rytm. Buty miękkie to lekkie skórzane trzewiki, zbliżone do baletek, a tańce w nich są płynne i sprężyste. Jeśli słyszysz stukot wypełniający salę, słuchasz tańca w butach twardych. Dźwięk jest częścią widowiska, więc nie tylko patrz, ale i słuchaj.

Reele, jigi i hornpipe'y

Popularne rodzaje tańców biorą nazwy od muzyki. Tańce w butach miękkich to reel, slip jig i light jig. Tańce w butach twardych to hornpipe, treble jig i treble reel, a także tradycyjne sety, z których każdy ma własną melodię i kroki. W widowisku nazwy mają niewielkie znaczenie, ale wskazują na muzykę: taniec opiera się na melodii, więc jej charakter kształtuje kroki.

Skąd pochodzi styl sceniczny

Styl, który rozpoznaje większość widzów — sztywna górna część ciała, ramiona wzdłuż boków i szybka, precyzyjna praca stóp — wyrósł z działań Gaelic League zapoczątkowanych pod koniec XIX wieku, mających na celu zachowanie i promowanie irlandzkiego tańca. Riverdance, który powstał jako występ w przerwie Konkursu Piosenki Eurowizji w 1994 roku, dotarł z nim do publiczności na całym świecie. Zainspirowane nim widowiska wzbogaciły choreografię, światło i kostiumy, dlatego taneczny zestaw na hooley może przypominać teatr równie mocno jak tradycję.

Tańce ceili i set

Tańce ceili to tańce grupowe, od dwóch do szesnastu osób, oparte na formacjach i figurach z prostą pracą stóp. Céilí oznaczało pierwotnie spotkanie towarzyskie, a słowo pochodzi od staroirlandzkiego określenia towarzysza. Taniec set, dla grup czteroosobowych, to tradycja towarzyska zapożyczająca elementy tańca krokowego. To właśnie te tańce, w których publiczność może dołączyć na imprezie, choć to od wykonawców zależy, czy dany hooley zaprosi cię do tańca.

Sean-nos, dawny styl

Sean-nos znaczy dawny styl. To swobodna forma solowa z niską, przyziemną pracą stóp, improwizowanymi krokami i swobodnie poruszającymi się ramionami, tańczona w turach i napędzana muzyką. Jest mniej wypolerowana niż taniec sceniczny i rzadziej można ją zobaczyć jako zsynchronizowany układ grupowy. Jeśli kiedykolwiek zobaczysz tancerza improwizującego do melodii z rozluźnionymi ramionami i bliskimi krokami, właśnie o to chodzi. Stoi na przeciwległym biegunie wobec stylu scenicznego — a oba są irlandzkim tańcem.

Na co zwrócić uwagę

Najpierw patrz na stopy, potem na formację. W dobrym widowisku linie pozostają proste, ramiona nieruchome, a dźwięk zgodny z rytmem zespołu. Wypatruj kostiumów z haftowanymi celtyckimi wzorami — tradycja inspirowana wzorami takimi jak Book of Kells. Zauważ, jak tancerze przechodzą od wolniejszych melodii do szybszych. Strona pubu opisuje swój zespół jako wyszkolony tradycyjnie i klasycznie, więc spodziewaj się precyzji, a nie improwizacji. W tańcach konkursowych krok tańczy się, zaczynając na prawej nodze, a następnie powtarza na lewej — symetria, którą możesz dostrzec w widowisku.

Najczęściej zadawane pytania

Jaka jest różnica między butami twardymi a miękkimi?

Twarde buty mają sztywne czubki i obcasy oraz wydają dudniący dźwięk. Miękkie buty to lekka skóra i sprawiają, że taniec wygląda płynnie.

Czy muszę tańczyć na hooley?

Nie. Podczas Hooley Night siedzisz przy zarezerwowanym stoliku i obserwujesz. To, czy artyści zaproszą salę do wspólnej zabawy, zależy od nich.

Czy ceili to to samo co show?

Nie. Ceili to spotkanie taneczne, w którym ludzie biorą udział. Show jest wystawiane dla publiczności.

Zarezerwuj stolik na hooley ↗

Źródła

  1. Wikipedia: Irish dance
  2. Wikipedia: Riverdance
  3. Wikipedia: Sean-nos dance
  4. Wikipedia: Cèilidh
Zarezerwuj stolik na hooleyBezpłatne anulowanie dzień wcześniej · zapłać później